Waar Kélo ligt
Kélo ligt in het zuidwesten van Tsjaad, in de provincie Tandjilé, waarvan Laï de hoofdplaats is. De stad ligt aan de nationale weg tussen Bongor en Moundou, in het vlakke land tussen de Tandjilé en de benedenloop van de Logone. Het is Soedanese savanne: open boomsavanne met karité- en nérébomen, gierstvelden en, in de laagten, natuurlijke overstromingsvlakten die na de regens onder water staan. Er valt jaarlijks ruwweg 800 tot 1.000 millimeter regen, geconcentreerd tussen mei en oktober; de rest van het jaar is het droog en waait de harmattan stof uit het noorden aan.
Inwonertal
Bij de volkstelling van 2009 had Kélo ruim 40.000 inwoners. Nieuwere tellingen zijn er niet; op basis van de landelijke groei komen schattingen tegenwoordig uit rond de 60.000 tot 70.000 inwoners. Neem die getallen met de nodige voorzichtigheid: seizoensarbeid en de trek naar de stad in het droge seizoen maken het inwonertal sterk wisselend. Daarmee hoort Kélo wel bij de tien grootste plaatsen van het land. De bevolking bestaat overwegend uit zuidelijke volken, met een groeiende gemeenschap van handelaars uit het noorden en het oosten; zie etnische groepen.
Volle provincie: Tandjilé is qua oppervlakte een van de kleinste provincies van Tsjaad, maar hoort tot de dichtstbevolkte. Waar het landelijke gemiddelde rond de vijftien inwoners per vierkante kilometer ligt, zit Tandjilé daar een veelvoud boven. Dat verklaart waarom akkers hier tot aan de wegkant doorlopen en waarom grondgebrek in het zuiden een gevoeliger onderwerp is dan waterschaarste.
Katoen, gierst en aardnoten
De streek rond Kélo is akkerbouwgebied. Katoen is het belangrijkste marktgewas; de oogst wordt in de omgeving verzameld en in egreneerfabrieken ontdaan van de zaden voordat de vezel naar Kameroen en de haven van Douala gaat. Daarnaast verbouwen boeren gierst, sorghum, aardnoten, sesam en in de lagere delen rijst, en wordt uit de noten van de karitéboom boter geperst. Katoen levert vrijwel het enige contante geld dat een boerengezin in het jaar binnenkrijgt, meestal in één uitbetaling na de oogst — wat de handel in Kélo een duidelijk seizoensritme geeft. Zie landbouw in Tsjaad voor de bredere context.
De markt en het dagelijkse leven
Kélo dankt zijn belang aan de weg. Vrachtwagens tussen de hoofdstad en het zuiden stoppen er om te tanken en te eten, en de wekelijkse markt trekt kopers en verkopers uit de omliggende dorpen. Op het marktterrein komen twee economieën bij elkaar: graan, aardnoten en groente uit het zuiden, en vee, zout en gedroogde vis uit de sahelstreken en van het Tsjaadmeer, aangevoerd door herders en handelaars uit het noorden. Rond de stad liggen de gebruikelijke voorzieningen van een Tsjadische provinciestad: een districtsziekenhuis, middelbare scholen, kerken en moskeeën. Toeristische bezienswaardigheden heeft Kélo niet; wie hier stopt, doet dat om onderweg te zijn.
Bereikbaarheid vanaf N’Djamena
Van N’Djamena is het circa 380 kilometer naar Kélo over de nationale weg via Guelendeng en Bongor. Die weg is over vrijwel de hele lengte verhard en geldt als de betrouwbaarste van het land, maar het asfalt is op stukken beschadigd en er staan meerdere controleposten; reken op vijf tot zeven uur. Er rijden dagelijks bussen en gedeelde busjes, die Kélo als vaste tussenstop aandoen op weg naar Moundou. Een vliegveld met lijndienst is er niet. De zijwegen naar de dorpen in de omgeving zijn onverhard en in het regenseizoen vaak dagenlang onbruikbaar, zie beste reistijd en vervoer.